Tijdens de Tweede Wereldoorlog vond er een immense kunstroof plaats vanuit de bezette gebieden. De nazi’s versleepten schilderijen van Memling, Van der Weyden, Brueghel, Jordaens … van hier naar Duitsland, voor de collecties van Hitler, enz.
De Standaard-journalist Geert Sels bracht met een doorgedreven speurwerk in kaart hoe dit gebeurde (en waar kunstwerken onderweg bleven hangen).
Na die wereldoorlog, deed België weinig om die kunst terug te krijgen en aan de rechtmatige eigenaars te bezorgen. Veel van de Belgische nazi-roofkunst kwam terecht in musea als het Louvre, Tate Britain, het Getty Museum of de Yale Art Gallery. Nederland, Frankrijk, Duitsland en zelfs Rusland blijken nog altijd kunst te hebben die naar België had moeten terugkeren. Hoe kon dat? Waarom is België passief gebleven?
Geert Sels (°1965) is journalist: cultuurredacteur voor De Standaard; hij schrijft over cultuurbeleid, architectuur, kunst, kunstvervalsing en roofkunst. Na acht jaar ploeteren in binnen- en buitenlandse archieven schreef hij “Kunst voor das Reich”. Het is het eerste boek waarin de geschiedenis van de nazi-kunstroof uit België in al zijn aspecten wordt beschreven.
